kiedy mówię „nie”, kłamie całe moje jestestwo.

Wiesz, czego nie znoszę? Jednej rzeczy tylko.Nadziei. Zawsze, kiedy jestem pewna, że coś się skończyło, że nie ma sensu, że spalone i pozamiatane, uspokajam się i spokojnie brnę do przodu. Wtedy ta kurwa przychodzi do mnie i z niewinnym uśmieszkiem mówi do mnie: „a może jednak…?” I rozpierdala mi wszystko na nowo.

‚-Dlaczego, pana zdaniem, prawdziwa miłość jest raną? Nie lepiej, żeby nie bolało?
-Może i lepiej. Lecz cóż poradzić, kiedy boli. Boli nas ten, kogo kochamy. Tak się objawia miłość, ta prawdziwa. Drżymy o tego kogoś drugiego, nie o siebie. Samo istnienie tej drugiej osoby wprowadza nas w stan nieustannego drżenia. Bojaźń i drżenie.’

drżę.

„Ktoś zabiera Cię kolejny raz... Gdy już czuje, że mogę Cię mieć”

ewidentnie słowo nadzieja nie powinno istnieć w moim słowniku…wyrzucam ją drzwiami a ona pcha się oknem i pewnie jutro czy pojutrze i tak wróci. zawsze wraca. A Ty zamiast ją zabrać, związać, zakopać, to jej pomagasz żeby tym oknem weszła…idiotyczne są te wszystkie moje próby zbliżenia się do Ciebie tak samo jak i te Twoje starania pokazania mi że wcale nie jestem Ci taka obojętna. I te nasze nieudolne próby rozmowy…najłatwiej rozmawia się z nieznajomymi,a najtrudniej z kimś kogo chce się poznać…w tym wypadku działa to chyba w 100%…Ale Ty nie możesz tak ciągle grać a ja ślepo udawać że Ci wierzę. Wznosić się na wyżyny żeby zaraz spać z hukiem. Przy Tobie każdy dzień jest jakąś pieprzona zagadka…

Popełnia błędy, czasami nie wie którędy ma iść,
gubi sie w sobie by potem odnaleźć siebie i wybrać jedno z wyjść.
Raz nieogarnięty, raz ogarnia wszystko,
zdobywa szczyty lub upada nisko.

apropo „let’s have some fun” to jak już się pan wybawi to pan wróci. I’ll wait.

dostalam dziś od Ciebie- dawke szczęścia! ;)

zachowuj się tak zawsze <3

NOTHING COMPARES TO Y O U

„Nieodzywanie się i udawanie obojętności może doprowadzić do zachowań obsesyjnych.”

Wiesz, czasem chciałabym, żeby ktoś mnie wziął za rękę, tak mimochodem i bez podtekstów. Żeby uśmiechnął się lekko widząc mój zaskoczony wzrok, pogłaskał mnie po tej ręce i pocałował w policzek, a potem powiedział „Jesteś taka ważna.” I mogłabym wtedy z tym kimś pójść za rękę ulicami, ze świadomością, że mogę tak iść na koniec świata i dopóki trzymam tę dłoń, nic złego mnie spotkać nie może. Chciałabym, żeby ten ktoś usiadł koło mnie na kanapie, ubrany w ciepły, miękki sweter, przytuliłby mnie, pozwolił mi się wypłakać i porozmawiał ze mną, tak najgłębiej, najprawdziwiej, jak się tylko da. By zniknęła gdzieś cała sztuczność, całe udawanie, byśmy na moment byli jedynymi osobami na świecie. A to wszystko powinno być pozbawione jakiegokolwiek erotyzmu, pożądania, za to

wypełnione aż po brzegi zwyczajną ludzką czułością i miłością dla mnie jako dla osoby. A potem moglibyśmy się do siebie uśmiechnąć, wypić razem herbatę i usmażyć naleśniki. 

I wiesz co, chciałabym, by wszystko powyższe było o Tobie...

„Najprawdopodobniej nigdy się nie dowiesz jak boli, gdy na mnie nie patrzysz i gdy muszę odwrócić wzrok od twojej twarzy, nie patrzeć nawet kątem oka, abyś przypadkiem nie zauważył,jakie wywierasz na mnie wrażenie.”